Tabii ki spider-man üçlemesi ‘ni çocukken, ergenken, yani 23 yıllık hayatımda birçok defa izledim. Ama şimdi ilk defa baştan sona aralıksız olarak, anlayarak ve atlamadan izlemek istedim.

Bu üçlemenin en sevdiğim yanı, içerisinde birden çok hikaye barındırıyor.

Şöyle ki, Ben Amca’nın ölümü 3 seri boyunca Peter Parker’ı etkiliyor. Birinci filmde ölümü, ikinci filmde Peter’ın suçluyu bırakmasındaki pişmanlığı, üçüncü filmde ise gerçeklerin ortaya çıkması, Venom Spiderman’in kötü bir şey yapması ama May Hala’nın Spiderman’i iyi bellemesi gibi.

Onun dışında, Norman Osborn’un ölümü de 3 film boyunca geliyor. İlk filmde ölümü, ikinci filmde Harry’nin spiderman’in peşine düşmesi ve Peter’ın Spiderman olduğunu anlaması, üçüncü filmde ise intikam hissi ve affedicilik.

Peter Parker’ın sendromları, ikinci filmde gördüğümüz o arada kalmışlık hissi, odaklanma problemi çok iyi yansıtılıyor. Üçüncü filmde ise Peter’ın kendisi olması gerektiğini farkediyoruz.

Tüm bu ve daha detaylı incelikler, filmlere aşırı iyi şekilde yedirilmiş. Sam Raimi’nin efsane geçişlerini ve yönetmenliğini de unutmamak gerek.